reklama

Tradycja, rodzina i pełne stoły. Jak wyglądają romskie Święta Wielkanocne?

Opublikowano: Aktualizacja: 
Autor:

Tradycja, rodzina i pełne stoły. Jak wyglądają romskie Święta Wielkanocne? - Zdjęcie główne
Opis: Tradycja święcenia pokarmów w Wielką Sobotę jest u Romów niezwykle żywa, jednak romski koszyk wielkanocny rzadko bywa skromny.

Udostępnij na:
Facebook
Romowie w MielcuWiększość Romów mieszkających w Polsce (zarówno z grupy Polska Roma, jak i Romów górskich – Bergitka Roma) to tradycyjni rzymscy katolicy. Nic więc dziwnego, że Wielkanoc jest dla tej społeczności jednym z najważniejszych, najbardziej uroczystych i radosnych świąt w całym roku kalendarzowym.

Romska Wielkanoc, w języku romskim nazywana Patradi, to fascynujące połączenie ogólnopolskich tradycji katolickich z unikalnym, romskim kolorytem, w którym kluczową rolę odgrywają rodzina, gościnność i głęboki szacunek dla starszyzny.

Wielka Sobota: Kosze pełne obfitości

Tradycja święcenia pokarmów w Wielką Sobotę jest u Romów niezwykle żywa, jednak romski koszyk wielkanocny rzadko bywa skromny. Zgodnie z tradycją, powinien być on duży, bogato zdobiony kolorowymi wstążkami, kwiatami lub koronkami, a jego zawartość ma symbolizować dostatek.

W romskiej święconce znajdziemy to samo, co w klasycznym polskim koszyku, ale w znacznie większych ilościach:

  • Mnóstwo jajek (często barwionych na jaskrawe kolory – czerwień, złoto, zieleń),
  • Kawałki tradycyjnych pieczonych mięs i wędlin,
  • Chleb, sól i chrzan,
  • Słodkie baby wielkanocne.


Do kościoła ze święconką zazwyczaj ruszają całe rodziny, a sam moment poświęcenia pokarmów traktowany jest z ogromną powagą.

Szacunek dla starszych i wielka uczta

Poranek Niedzieli Wielkanocnej rozpoczyna się od uroczystego śniadania, które ma bardzo uroczysty przebieg. Podobnie jak w polskich domach, Romowie dzielą się święconym jajkiem i składają sobie życzenia. Istnieje tu jednak bardzo ważna zasada hierarchii: życzenia i dzielenie się jajkiem zawsze zaczyna się od najstarszych członków rodziny – babć, dziadków lub liderów danej społeczności. To wyraz głębokiego szacunku, na którym opiera się cały romski kodeks obyczajowy (Romanipen).

Po części oficjalnej przychodzi czas na biesiadowanie. Romska gościnność nakazuje, aby stoły uginały się od jedzenia.

W kulturze romskiej uważa się, że bogaty, suto zastawiony stół w Wielkanoc to wróżba pomyślności i dostatku dla całego domu na resztę roku. Nikomu nie może niczego zabraknąć, a drzwi domu są często otwarte dla bliższych i dalszych krewnych.

Na stołach królują pieczone mięsa, tradycyjne zupy (często gęsty rosół lub barszcz), faszerowane warzywa oraz cała masa domowych wypieków. Święta spędza się w gronie wielopokoleniowym – przy stole siedzą ramię w ramię pradziadkowie, rodzice i najmłodsze dzieci.

Lany Poniedziałek z rozmachem

Poniedziałek Wielkanocny, czyli popularny Śmigus-Dyngus, jest przez młodsze pokolenie Romów celebrowany z ogromną energią i humorem. Tradycja oblewania wodą ma tu wymiar czysto towarzyski i radosny.

  • Zasada zabawy: Chłopcy i młodzi mężczyźni starają się oblać wodą dziewczęta, co jest traktowane jako wyraz sympatii i powodzenia.
  • Wspólne odwiedziny: Poniedziałek to także dzień intensywnych odwiedzin sąsiedzkich i rodzinnych. Odwiedzając kolejne domy, Romowie śpiewają, rozmawiają i wspólnie świętują nadejście wiosny.

 

* Ten artykuł został opracowany przy wsparciu Journalismfund Europe. www.journalismfund.eu 

Udostępnij na:
Facebook
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ

Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM

e-mail
hasło

Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

logo