Giovanna Jakimowicz: Panie Jakubie, Lotnisko Mielec podpisało list intencyjny z firmą Starlynx Aero, która ma zajmować się rozbiórką Airbusów. Na jakim etapie jest teraz to przedsięwzięcie?
Jakub Cena: Warto od razu zaznaczyć, że to przedsięwzięcie jest częścią dużej strategii, którą Lotnisko Mielec chce zrealizować. Ten element, który już ujrzał światło dzienne, czyli list intencyjny, jest też efektem intensywnych rozmów, które prowadzimy z inwestorami. Lotnisko Mielec chce utworzyć duży holding lotniczy. Duży, jeżeli chodzi o skalę Mielca, w odniesieniu do naszego obszaru działalności i formuły lotniska, które obecnie funkcjonuje.
Jednym z komponentów tego przedsięwzięcia i jedną z firm, które się pojawiły, jest firma Starlinks [nazwa do weryfikacji], która kadrowo wygląda obiecująco. Jest to projekt sensowny pod kątem gospodarczym i ekonomicznym, ponieważ wpisuje się w nową generację biznesu lotniczego, w nową formę działalności, jaką jest part-out czy tear-down. To są dwa określenia.
W komentarzach słyszy się o rozbiórce i recyklingu.
Ja potraktowałbym to jako dużą szansę, na której buduje się doświadczenie mechaników lotniczych. Wpisujemy się w ogólny trend, w którym łańcuchy dostaw części lotniczych są poprzerywane, części są mało dostępne. To jest odpowiedź na potrzebę naprawienia tych łańcuchów, żeby części mogły wrócić do obiegu.
My pełnimy tutaj rolę gospodarza. Widzimy, że skoro firmy chcą podpisywać z nami listy intencyjne, chcą z nami działać, to chyba to gospodarowanie, które jest coraz bardziej widoczne również dzięki mediom, przynosi efekty. Staramy się co jakiś czas pokazywać, jakie są nasze osiągnięcia. Wydaje mi się, że jest to obiecująca zapowiedź tego, co się tutaj wydarzy.
Czyli gdzieś w tle, choć jeszcze nie widzimy efektów, rozmowy i prace nadal trwają?
Tak. Jesteśmy w planach strategicznych firmy Starlynx. Nie możemy też definitywnie odpowiadać, w jakim zakresie i jak to będzie wyglądało, bo jest to list intencyjny.
Natomiast możemy powiedzieć, że naprawdę powstanie duża infrastruktura lotnicza, za którą lotnisko nieraz będzie odpowiadało. Mówimy tu o hangarach, mówimy o workshopach, czyli miejscach, w których można prowadzić działalność.
Ta infrastruktura dopiero powstanie? Jeszcze jej nie ma, ale jest w planach?
Tak, zdecydowanie tak. Mało tego, mamy spore zainteresowanie ze strony inwestorów kapitałowych, którzy mają dłuższą perspektywę niż kadencja samorządowa i którzy chcą zainwestować oraz ponieść ryzyko inwestycji w Mielcu.
Takich zdecydowanych przedsiębiorców poszukujemy. Rozmawiamy również z dużym przedsiębiorcą zagranicznym.
Jest to firma MRO z ciepłych krajów, ale europejskich. Konkretnie z Grecji, która ma doświadczenie we współpracy również z taką firmą jak Lockheed Martin.
To jeden z takich przykładów. Trochę zdradziłem kulisy, ale myślę, że się nie obrazi, tym bardziej że w niedługim czasie ma zaplanowaną wizytę w Mielcu.
I czym chciałby się zajmować ten inwestor?
MRO, czyli serwisem samolotów. To jest nasz cel. Natomiast wracając do firmy Starlynx, to jest pewien wycinek tego, co jest potrzebne do stworzenia dużego ekosystemu lotniczego. Lotnictwo zawsze jest w tej piramidzie biznesowej wysoko, bo to jest high technology.
Chcemy wrócić do tego, aby firmy o małej emisyjności i dużej specjalizacji wróciły do Mielca. I chyba zaczynamy robić to dobrze, właściwie, na bazie tego, co zostało trochę zapomniane. Miasto teraz patrzy na to inaczej, zaufało nam, a my to dowozimy. Realizujemy różne projekty, ale o tym już państwo czasem piszą.
Powiedział pan wcześniej, że lotnictwo jest zawsze ekologiczne. Tymczasem mieszkańcy obawiają się firmy, o której mówimy, i tego rodzaju działalności. Pojawiają się pytania o smary, oleje, blachy i składowanie tych wszystkich materiałów. Czy Mielec nie zamieni się w składowisko odpadów lotniczych?
Odpowiem tak wprost. Powiem pani redaktor, że zawsze w obszar niewiedzy wchodzą takie bajki, legendy, które podważają, dyskredytują różne rzeczy. Jak to się mówi, gdy rozum śpi, budzą się demony.
Natomiast jesteśmy w Unii Europejskiej. Wszelkiego rodzaju przedsięwzięcia gospodarcze są objęte kontrolami, które w Unii Europejskiej są naprawdę bardzo wymagające, jeżeli chodzi o tego typu działalność. Infrastruktura lotnicza będzie wyposażona, w ramach tego dużego projektu, który się szykuje, w dedykowane miejsca do demontażu.
Poza tym są firmy zewnętrzne, które zajmują się zagospodarowaniem tych płynów. Nie demonizowałbym ilości ewentualnych płynów. To kolejny element niewiedzy, który zniekształca wizerunek tego tear-downu. Tear-down to naprawdę wymagająca działalność, która polega na tym, żeby z należytą starannością demontować części, które wciąż mają wartość komercyjną, rynkową.
Nie robi się tego na zasadzie wielkiego sekatora czy nożyc. To jest jakiś element kończący, finalny, i zawsze zajmują się tym wyspecjalizowane jednostki. Nikomu nie zależy na marnowaniu tego, co znajduje się w samolocie, bo to jest wartość komercyjna. Samolot przestaje mieć właściwości lotne, ale części, które są na nim zamontowane, nadal mają walory pozwalające na ich ponowne wykorzystanie.
Dążymy do takiego doskonałego modelu, w którym powstaje spory magazyn części, z których korzysta lokalne MRO, czyli centrum serwisowania samolotów. Na kanwie działalności takiej firmy part-outowej, tear-downowej, kształcą się również mechanicy. To jest naprawdę poważny projekt.
Myślę, że takie historie są przejawem braku odpowiedzialności za to, co mówi się w przestrzeni publicznej. Mogą budować niepotrzebny, negatywny wizerunek czegoś, z czego, wydaje mi się, będziemy dumni. A z naszego lotnictwa jesteśmy dumni od wielu lat.
A czy to nie obniża rangi lotniska w Mielcu? Nie będą tutaj wyłącznie latały samoloty, ale również będą rozbierane.
Myślę, że tak jak powiedziałem, to jest tylko jakiś fragment działalności. Nikt tam nie umiera, raczej nadajemy drugie życie. Trzymałbym się tej narracji, że w sposób odpowiedzialny podchodzimy również do ekologii, nadając drugie życie.
Przecież najlepiej jest coś przywracać do życia, niż produkować nowe. A druga rzecz jest taka, że status lotniska chyba już dawno został zapomniany i nie było na nie pomysłu.
My trochę rewitalizujemy ten wizerunek przy zrozumieniu władz samorządowych. Czujemy takie wsparcie na różnych poziomach. Kolejne informacje o tym, jakie inwestycje pojawiają się na lotnisku, uwiarygadniają, że władza lokalna, regionalna czy ta najwyższa myśli o nas w sposób poważny, bo jesteśmy infrastrukturą unikalną.
Na pewno też krytyczną, ale o tym za chwilę. Użył pan wcześniej określenia „holding lotniczy”. Czym miałby być i co w związku z tym będzie się działo na lotnisku w Mielcu? Wiemy, że ma pan tutaj coś ciekawego do powiedzenia.
Myślę, że już niedługo państwo usłyszą więcej szczegółów, ponieważ w grudniu szykujemy konferencję na styku obronności i inwestycji. Będzie ona również swego rodzaju wizytą studyjną dla inwestorów, a także miejscem spotkania kapitału publicznego i prywatnego, który mógłby być dobrym impulsem do rozwoju naszej gospodarki opartej na lotnictwie.
Holding to pojęcie, które na pewno będzie odmieniane przez wiele przypadków w najbliższym czasie. Lotnisko będzie takim dobrym gospodarzem, tak to rozumiem. Gospodarzem, który będzie dawał możliwości rozwoju biznesu na infrastrukturze zlokalizowanej w sąsiedztwie lotniska.
My, zamiast pasywnie obserwować rozwój nowych firm, które w ramach tego holdingu będą działać, będziemy aktywnym uczestnikiem tego procesu. Będziemy rosnąć razem z nimi. Chodzi o to, że lotnisko chce aktywnie angażować się w inwestycje, udostępniać infrastrukturę i ją budować.
Przecież lotnisko już to robi?
Tak, ale skala się zwiększy. Myślimy tutaj o inwestycjach sięgających 100 milionów złotych w ciągu następnych dwóch lat. Może ta kwota, o której mówimy, dla niektórych stanowić pewną atrakcję albo budzić niedowierzanie. Natomiast myślę, że spotkamy się za dwa lata i powiem, że dowieźliśmy ten wolumen inwestycji, o którym teraz wspominam.
Bo w lotnictwie infrastruktura jest kosztowna. Hangar to koszt około 25 milionów złotych.
Czyli cztery hangary.
Można też tak to przeliczać, ale są również płyty postojowe, których jest ogromny deficyt w Polsce, jeżeli chodzi o samoloty kategorii C, takie jak Airbus A320 czy Embraer.
Takie samoloty będą mogły tutaj lądować?
I taki jest cel. Nasz cały rozwój jest ukierunkowany na to, żeby zwiększyć ruch większych samolotów, a zmniejszyć udział tych mniejszych. Może inaczej. Dla nas najbardziej atrakcyjny z punktu widzenia działalności lotniska jest ruch samolotów, które wylądują i zatankują dużą ilość paliwa. Mamy bowiem przychody związane ze sprzedażą paliwa. Mamy stację paliw na lotnisku w Mielcu.
Praktycznie teraz już dwie spółki, jak wiemy, będą się zajmować sprzedażą paliwa. My mamy od wielu lat takie kompetencje.
Dlatego kluczowe jest dla nas to, żeby samolot wylądował, zatankował, został obsłużony. Na tej obsłudze handlingowej, na tankowaniu i postoju będziemy zarabiać jako spółka.
To jest dla nas najważniejsze. A żeby to osiągnąć, musimy zmodernizować lotnisko.
Mówimy o modernizacji lotniska za 46 milionów złotych, jeśli dobrze wyczytałam. Jak będzie ona wyglądać i kiedy może zostać zrealizowana?
Uważam, że do cyfr nie przywiązywałbym się tutaj aż tak bardzo. Kwota, którą pani podała, jest chyba budżetem, z którego wsparcie ma objąć dwa lotniska. My otrzymamy środki, jeżeli nasz wniosek zostanie pozytywnie oceniony. Wniosek został już złożony, podobnie jak wszystkie dokumenty z nim związane, w tym projekt budowlany i decyzje środowiskowe.
To wszystko przygotowaliśmy przez ostatni rok. Zaczynaliśmy od koncepcji, od wymyślenia, co można zrobić za tę kwotę. Dla lotnictwa nie jest ona duża, ale jest strategiczna.
Jak udało się doprowadzić do przygotowania tego przedsięwzięcia?
Powiem tak: ogromną rolę odegrała tutaj współpraca. Dwa lata temu spotkaliśmy się z panem marszałkiem i panem prezydentem. Wyrysowaliśmy wtedy, co musi się wydarzyć.
Mam na myśli prezydenta Mielca, pana Radosława Swoła, który zresztą wywodzi się z lotnictwa. Dobrze jest funkcjonować z osobami, które rozumieją lotnictwo. Pan marszałek Władysław Ortyl też wywodzi się z lotnictwa, więc rozumie tę ideę.
Spotkaliśmy się z przychylnością i teraz to się materializuje. Wtedy było zapewnienie, że pojawią się takie środki i będziemy mieli szansę się o nie ubiegać.
To pokazuje dobre zrozumienie tego, jak ważną, kluczową i strategiczną inwestycją jest lotnisko.
To buduje odporność cywilną, obronną i wojskową. I to wszystko dzieje się w Mielcu. Potwierdzeniem tego jest chociażby baza NATO, która z powodzeniem działa od dwóch lat, więc większego uwiarygodnienia w tym zakresie chyba nie potrzeba.
My chcemy inwestować w infrastrukturę podwójnego zastosowania, czyli dual-use. To się uda tylko wtedy, kiedy lotnisko zacznie spełniać wymagania pozwalające przyjmować większe samoloty.
A żeby to się wydarzyło, trzeba certyfikować lotnisko i poprawić kwestie związane z całym pasem startowym.
Czy pas startowy zostanie wydłużony? Czy zmieni się jego kształt?
To będzie największa modernizacja lotniska w historii Mielca. Mam nadzieję, że jeszcze w tym roku będziemy mogli to potwierdzić. Modernizacja obejmie całą drogę startową o długości 2,5 kilometra, czyli wykonanie nowej nawierzchni i nowej geometrii drogi startowej.
Do tego dojdzie poszerzenie dróg kołowania, które pozwoli na takie funkcjonowanie lotniska, że duży samolot wyląduje, skołuje na drogę kołowania i dotrze nią do płyty postojowej, która będzie mogła obsługiwać samoloty kategorii C. Na ten moment lotnisko nie posiada takiej drogi kołowania. To jest kluczowe.
Takie plany pojawiały się już wcześniej, istniała koncepcja modernizacji lotniska, ale musieliśmy ją zaktualizować, żeby zmieścić się w budżecie, który jest niewielki, i jednocześnie uzyskać odpowiednie możliwości operacyjne.
Chodzi o to, żeby te pierwsze operacje lotnicze stały się takim impulsem, który będzie budował naszą lepszą sytuację ekonomiczną. Dzięki temu będziemy mogli dalej się rozwijać, ale w sposób zrównoważony.
Korso: A co z samym pasem? Czy zostanie poszerzony? Czy konieczne będzie wykupienie terenów wokół lotniska?
Nie, nie. Pas nie zostanie wydłużony. My mamy bardzo długi pas.
Żeby to obrazowo przedstawić, lotnisko Luton, z którego korzystamy, kiedy chcemy dostać się do Londynu, ma pas o długości około dwóch kilometrów, a obsługuje kilkanaście milionów pasażerów.
W Polsce porty regionalne mają pasy o długości około dwóch kilometrów, a my mamy 2,5 kilometra. Spokojnie możemy więc przyjmować samoloty, nawet cargo, z pełnym załadunkiem. I to nas wyróżnia.
Ja często mówię, że są porty regionalne, takie jak Kraków, a potem jest Mielec i długo, długo nic.
Korso: Czyli można powiedzieć, że jesteśmy tutaj jedyni w swoim rodzaju w Polsce?
Mielec zawsze miał duże ambicje. Ludzie ambitni budowali ten potencjał gospodarczy, a my staramy się nie być gorsi w tej kwestii.
Jest takie fajne powiedzenie: „Mierz w Księżyc, a może trafisz w jedną z gwiazd”. Więc my będziemy próbować.
A jak widać, na razie to, czego próbujemy, dowozimy.
Chcielibyśmy stworzyć tutaj unikalne miejsce dla samolotów kategorii C, które nie jest obciążone slotami. Czyli nie funkcjonuje tak jak Jasionka czy Kraków, gdzie co kilka minut ląduje samolot.
My jesteśmy pod tym względem elastyczni, ponieważ nie obsługujemy regularnego ruchu pasażerskiego.
Korso: A właśnie, czy jest jeszcze szansa na rozwój takiego ruchu w Mielcu? Czy może jest to już pomysł, który zupełnie nie pasuje do obecnych planów lotniska?
Ja tutaj zawsze przywołuję jedną rzecz. Powiem bardzo krótko: analiza.
Jeżeli znajdujemy się w obszarze oddziaływania kilku lotnisk, to potencjał pasażerski jest już praktycznie niewielki, znikomy.
Każdy, kto decyduje się na taki luksus w postaci lotniska obsługującego ruch pasażerski, musi się później liczyć z ogromnymi kosztami i dopłatami do tego, żeby ten ruch mógł się odbywać.
Lotnisko, żeby było rentowne w Polsce, musi obsługiwać półtora miliona pasażerów.
Jeżeli jesteśmy w obszarze oddziaływania takich lotnisk jak Rzeszów, Kraków, Lublin i Koszyce, to jest to po prostu bez sensu.
I trzeba raz na zawsze zamknąć temat regularnego lotnictwa pasażerskiego, pozostawiając jedynie segment business jet, który już teraz się rozwija.
Jak państwo widzą, lądują u nas samoloty biznesowe. Ich operatorzy dostrzegają, że warunki na lotnisku się poprawiły.
Zapewniamy im odpowiednie usługi handlingowe na miejscu. Mamy możliwość hangarowania, bo wybudowaliśmy hangar o powierzchni 1500 metrów kwadratowych, z trzema niezależnymi stanowiskami, gdzie można zaparkować samolot Cessna Citation, przewożący kilku pasażerów.
Mieliśmy na przykład niedawno wylot Polaków, którzy lecieli w celach biznesowych do Rijadu.
To jest już nasza rzeczywistość. Polacy są obecni w światowej gospodarce, ich interesy są na tyle poważne, że środek transportu wykorzystywany do ich realizacji też musi być odpowiedni.
Nie wiem, czy pan pamięta, ale kiedyś prezydent Andrzej Duda powiedział, że być może niedługo Polacy będą mieli w swoich garażach czy ogródkach prywatne samoloty. Wygląda na to, że wbrew rozbawieniu niektórych komentatorów, zbliżamy się do tego momentu.
Na pewno prawdą jest, że samolotów prywatnych w Polsce przybywa. Jest specjalny rejestr statków powietrznych, który to pokazuje. Przybywa również samolotów biznesowych. Mamy w Polsce około 550 lądowisk i lotnisk, które pozwalają praktycznie dostać się do każdego powiatu.
Jeżeli mamy lotnisko prawie w każdym powiecie, może nie w każdym, ale w co drugim czy trzecim, to można sobie wyobrazić, że takim samolotem można dotrzeć niemal wszędzie. A samolot kosztuje w granicach 200–250 tysięcy złotych. Dobry samolot można już kupić za taką kwotę, więc jest to cena zbliżona do ceny samochodu.
Barierą pozostaje posiadanie odpowiednich uprawnień. To one w dużej mierze decydują o tym, czy ktoś może mieć taki samolot. Ale można powiedzieć, że zauważył pewien pozytywny trend w zakresie statków powietrznych. Także pan prezydent Andrzej Duda miał tutaj jednak trochę racji.
Przecież na Alasce ludzie przeważnie poruszają się małymi samolotami zamiast samochodami.
Słuszna uwaga. Jest to tam główny środek transportu. Co drugi dorosły posiada licencję pilota, choć sporo osób lata też bez uprawnień. Wiadomo, że wynika to z ukształtowania terenu. Tam samolot jest często takim „być albo nie być”.
Natomiast widzimy, jak wygląda ruch w Europie Zachodniej. Samolot jest tam naturalnym środkiem transportu. Ludziom zależy na czasie, bo czas to pieniądz. Jeżeli ktoś zatrudnia menedżera, któremu wypłaca kilkaset tysięcy złotych miesięcznie, to chce, żeby nie marnował czasu. Kadra menedżerska, która zarządza firmami, też nie chce marnować czasu i chce być w trzech czy czterech miejscach tego samego dnia.
Mamy w hangarze takie samoloty, których prywatni właściciele wylatują kilka razy w roku, ale stać ich na to, żeby taki samolot utrzymać. Więc to już nie jest tylko filmowa abstrakcja. To się dzieje w Polsce.
I fajnie, że w świadomości właścicieli takich samolotów powoli zakorzeniamy się jako dobre miejsce do tego, żeby samolot przechowywać. Jeszcze rok temu nie mieliśmy takich możliwości. Po wybudowaniu hangaru i zmianie naszego podejścia strategicznego, czyli budowaniu hangaru z płyt warstwowych o odpowiednich właściwościach cieplnych, możemy przyjmować droższe samoloty. A na ich hangarowaniu uzyskujemy dobrą stopę zwrotu, lepszą niż trzymanie pieniędzy na koncie.
Kiedy mogłyby ruszyć prace związane z modernizacją lotniska, o której wcześniej rozmawialiśmy?
Już w przyszłym roku. Plan zakłada trzeci kwartał 2027 roku i wtedy chcemy również zakończyć tę inwestycję.
To dosyć duża inwestycja. Czyli wszystko w ciągu jednego roku?
Tak, to jest cały proces. Natomiast same prace będą trwały około półtora do dwóch miesięcy, więc nie jest to długi okres. Musimy się zmieścić w takim czasie ze względu na działalność lotniska.
Czyli błyskawicznie.
To jest 2,5 kilometra. Tym różni się budowanie infrastruktury lotniczej.
Nie mamy też obciążenia slotowego, czyli regularnego ruchu pasażerskiego, więc na ten czas możemy zamknąć lotnisko.
Proszę sobie wyobrazić, że budowanie dróg lokalnych jest bardziej skomplikowane, ponieważ cały czas odbywa się na nich ruch. A my możemy zamknąć lotnisko, przeprowadzić kompletny remont i pracować 24 godziny na dobę.
To będzie naprawdę ogromna inwestycja. Mówimy o 185 tysiącach metrów kwadratowych nowej nawierzchni. To tyle, co około 26 boisk piłkarskich.
Amerykańską miarą.
Tak, amerykańską miarą. Można to również zobrazować w ten sposób, że na takiej powierzchni zmieści się 7200 samochodów.
To naprawdę poważna inwestycja. Dwa i pół kilometra pasa z nową nawierzchnią otworzy duże możliwości dla firm, które już działają na lotnisku w Mielcu.
Dotychczasowa nawierzchnia w większej części ma około 40 lat. Są fragmenty, które zostały trochę odnowione, ale nadal generuje ona pewne zagrożenia czy ryzyka.
To było jeszcze przed lądowaniem tego słynnego Rusłana.
Tak. Lądowanie Rusłana było oczywiście dawno temu, ale było też czymś wielkim i niepowszechnym.
My chcemy, żeby lądowania takich samolotów jak ATR, Boeing 737 czy Airbus A321 stały się może chlebem powszednim.
Ale nie należy się obawiać, że będą to lądowania co pół godziny. Nie idziemy w tym kierunku.
Serwisowanie samolotów, czyli maintenance, polega na tym, że samolot przylatuje, zostaje ustawiony i jest serwisowany, naprawiany. To często trwa kilka dni.
Dlatego ruch nie będzie taki jak w przypadku regularnych przewozów pasażerskich.
Czy rok 2027 upłynie na lotnisku przede wszystkim pod znakiem tej modernizacji, czy planowane są również inne inwestycje?
Specjalnie dla czytelników Korso zachowałem jeszcze jedną informację. Dostaliśmy dofinansowanie na dużą farmę fotowoltaiczną. Stosunkowo dużą, w tym sensie, że skrojoną na miarę potrzeb Lotniska Mielec.
Wiele osób pewnie powie, że przecież taka farma już jest, tuż obok. Ale jest to farma, w której niestety lotnisko nie ma żadnych udziałów i nie ma z niej prawie żadnych korzyści, poza warunkami, które zostały podpisane dawno temu, jeszcze przede mną.
One są, powiedzmy, mało miarodajne, bo został zagospodarowany bardzo atrakcyjny teren inwestycyjny, który znajduje się przy obwodnicy, a który mógł być wykorzystany zdecydowanie na inne rzeczy.
Takie duże farmy fotowoltaiczne raczej lokalizuje się na nieużytkach, gdzieś w odległych częściach powiatu mieleckiego, gdzie nie ma innego pomysłu na wykorzystanie terenu. Tutaj została w ten sposób zagospodarowana działka o powierzchni 4,5 hektara. Natomiast lotnisko będzie teraz budować własną farmę fotowoltaiczną, która zwiększy naszą odporność energetyczną.
W którym miejscu powstanie ta farma?
Przy wieży, bo nie może być zbyt dużej odległości między samą instalacją a miejscem, w którym będziemy wykorzystywać energię. Poza tym w ramach tego projektu zostaną zakupione również pompy ciepła. W ten sposób uzyskamy rozwiązanie ukierunkowane na oszczędności.
Będziemy korzystać z energii, której potrzebujemy. Mamy tutaj chociażby służby informacji powietrznej, które pracują w przeszklonej wieży. Potrzebują dużo prądu, między innymi do chłodzenia pomieszczeń.
Powstała też dodatkowa infrastruktura, jak crew rest, czyli pomieszczenie do odpoczynku pilotów. Powstał kolejny hangar. Nasze zapotrzebowanie na energię elektryczną jest więc dużo większe.
Zadziałaliśmy trochę prewencyjnie. I w końcu lotnisko, historycznie po raz pierwszy, pozyskuje środki zewnętrzne.
Jakie to są środki? Czy możemy zdradzić kwotę?
To ponad pół miliona złotych dofinansowania, około 600 tysięcy złotych. Cały projekt to około 800 tysięcy złotych, czyli prawie milion.
Mamy dofinansowanie na poziomie 85 procent, więc to wspaniała dla nas informacja. Z tym projektem będziemy gotowi prawdopodobnie w przyszłym roku.
Czyli w 2027 roku. A jaką powierzchnię zajmie ta farma?
To będzie farma o mocy 150 kW. W porównaniu z tamtą farmą, która zajmuje 4,5 hektara, nasza zajmie około 20–30 arów.
Nie jest to duża powierzchnia, a do tego teren, który i tak jest wyłączony z operacyjnego użytkowania lotniska.
Zagospodarowujemy więc przestrzeń, która nie jest wykorzystywana do działalności operacyjnej i znajduje się niedaleko naszej wieży, gdzie jest największe zapotrzebowanie na energię.
Chciałabym jednak zapytać o bezpieczeństwo, bo sytuacja na wschodzie wcale się nie poprawia. Jak już wspomnieliśmy, lotnisko jest infrastrukturą krytyczną. Jak wygląda ta kwestia w Mielcu?
Nasze lotnisko, jak pokazała obecność wojsk NATO, jest kluczową lokalizacją, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo Polski. Staramy się zbudować tę funkcjonalność dual-use. Może inaczej, chcemy zbudować lotnisko podwójnego zastosowania.
Środki z funduszy europejskich, które mamy przewidziane i które są zagwarantowane dla lotniska, nadadzą nam tę funkcjonalność i jeszcze bardziej nas wzmocnią. Po modernizacji możliwe będzie chociażby lądowanie F-16, które wcześniej było mało możliwe albo bardzo ryzykowne dla kondycji samolotów ze względu na pas startowy. Jego nawierzchnia w jakiś sposób kruszeje i nie spełnia standardu, którego wymagają samoloty mające wloty powietrza umieszczone bardzo nisko nad ziemią.
Po modernizacji takie lądowania będą możliwe. Możliwe będzie również przyjmowanie samolotów pasażerskich, które mogłyby uczestniczyć w akcjach ewakuacyjnych czy dostawach w sytuacjach kryzysowych.
I to jest najważniejsza rzecz. Gdyby lotnisko w Jasionce zostało wyłączone, część ruchu lotniczego mogłaby być realizowana na lotnisku w Mielcu. Będziemy już na tyle przygotowani operacyjnie i prawnie, żeby przyjmować takie samoloty.
Myślę więc, że mieszkańcy po tej modernizacji będą mogli czuć się bezpieczniej.
Czyli modernizacja zmierza również w tym kierunku?
Tak. Poza tym lotnisko w Mielcu będzie, myślę, jednym z... Powiem trochę enigmatycznie, ale może po to, żeby pani mnie jeszcze dopytywała albo żebyśmy się kiedyś znowu spotkali, bo tych informacji jest dużo.
Będziemy prawdopodobnie najbezpieczniejszym lotniskiem, bo jako pierwsi będziemy posiadać system antydronowy.
To jest coś, co prawdopodobnie niedługo powstanie. Ale może tę informację zostawmy sobie na następny raz.
A sprawa jest już przesądzona? Możemy poznać jakieś szczegóły?
Nie, nie. To jest trochę tajemnica przedsiębiorstwa. Może zostawmy tę informację na następny raz, bo system prawdopodobnie zacznie funkcjonować na przełomie roku. Projekt zostanie wtedy zakończony.
Jest realizowany przez prywatnego inwestora, trochę za naszą zgodą, ale trochę poza nami. My również na tym skorzystamy. Będziemy pierwszym lotniskiem w Polsce, które będzie miało taki system.
Czyli dobrze rozumiem, że ma być gotowy pod koniec tego roku, na przełomie 2026 i 2027 roku?
Na przełomie roku. Ale może tę informację zostawmy sobie na następny raz. Tych projektów jest dużo, więc pewnie jeszcze o tym porozmawiamy.
Natomiast wracając do inwestycji, w ramach tego holdingu mamy również w planach utworzenie organizacji szkolącej. Wielu inwestorów jako pierwsze pytanie zadaje mi to dotyczące dostępności kadr. I jest to ogólna bolączka. W Mielcu kadr lotniczych jest sporo, ale średnia wieku mechanika czy technika lotniczego wynosi 57 lat.
Trzeba sobie wyobrazić, że te osoby będą stopniowo odchodziły z rynku pracy i potrzebujemy nowych pracowników. Na Podkarpaciu potrzebujemy około 1200–2000 techników i mechaników lotniczych, żeby ta nasza Dolina Lotnicza mogła się dalej rozwijać i żeby powstawały kolejne firmy związane z lotnictwem.
Musimy po prostu tych nowych mechaników dostarczyć i wykształcić. Mechanicy lotniczy potrafią zarabiać nawet 50 tysięcy złotych. Proszę sobie wyobrazić, jaka to jest reklama tego zawodu.
To zawód, który kiedyś kojarzył się z niewielkimi zarobkami, a przynajmniej mniejszymi niż w przypadku pilotów. Teraz, ze względu na swoją unikalność, mechanicy zarabiają tyle samo co piloci, a czasem nawet więcej.
To się odwróciło i trzeba o tym bardzo szeroko mówić. Warto inwestować w siebie, warto inwestować w wykształcenie w tym kierunku. Nie każdy musi być pilotem. Jeżeli ktoś nie lubi wznosić się nad ziemię, ale lubi patrzeć na samoloty i chce pracować w lotnictwie, to kierunek mechanika czy technika lotniczego, bo są tam różne specjalizacje, jest jak najbardziej dobrym wyborem.
To dobra perspektywa, również jeżeli chodzi o wynagrodzenie. My chcemy zadbać o to, żeby tych mechaników było bardzo dużo. Żeby inwestor usłyszał: tak, mamy mechaników, mamy własną organizację szkolącą.
Lotnisko Mielec ma już doświadczenie w zakresie szkolenia personelu lotniczego. Otworzyliśmy ośrodek szkolenia, jedyny taki pozawojskowy ośrodek w Polsce. Skutecznie przeprowadziliśmy drugi nabór, w którym zapełniliśmy wszystkie dostępne miejsca. W kolejnym roku będziemy więc szkolić informatorów AFIS na naszym lotnisku. Chcemy również podjąć kolejny projekt szkoleniowy w ramach Part-147 [oznaczenie do sprawdzenia z nagraniem].
Jeśli ktoś chce związać swoją przyszłość z lotnictwem, może zapuścić korzenie w Mielcu?
Zapraszamy do Mielca wszystkich, którzy lubią lotnictwo i chcą w nim pracować, bo tutaj będzie się działo naprawdę bardzo dużo. Myślę, że informacje, które dzisiaj przekazałem, muszą jeszcze dojrzeć.
Będziemy więc o nie pytać w przyszłości. Dziękuję za rozmowę i życzę, żeby wszystkie zapowiadane inwestycje się udały.
Dziękuję pani redaktor za miły czas i serdecznie pozdrawiam wszystkich czytelników i oglądających nas.
I oglądających, których być może jest nawet więcej niż czytelników tygodnika Korso. Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Komentarze (0)