reklama

Mieleckie rzeźby, Przykop i niezwykłe biografie. Nowy odcinek Encyklopedii miasta Mielca

Opublikowano: Aktualizacja: 
Autor:

Mieleckie rzeźby, Przykop i niezwykłe biografie. Nowy odcinek Encyklopedii miasta Mielca - Zdjęcie główne
Autor: AWR Korso

Udostępnij na:
Facebook
WiadomościRzeźby, które na trwałe wpisały się w krajobraz Mielca, inżynierka kształcąca kolejne pokolenia, architekt wielkich inwestycji i wieś nad Wisłą z wielowiekową historią. Nowy odcinek „Encyklopedii miasta Mielca” łączy sztukę, technikę i dzieje regionu. Całość w nowym numerze Tygodnika Regionalnego Korso - cztery strony.

Rzeźby, które zmieniły krajobraz Mielca

Pierwsze plenerowe rzeźby powstały na mieleckim osiedlu fabrycznym w drugiej połowie lat 60. Ich autorem był Henryk Burzec – zakopiański rzeźbiarz, który stworzył m.in. „Biegaczki”, „Miotacza”, „Lot”, „Tancerkę” oraz „Radość życia”. Sukces tych realizacji zachęcił Robotnicze Centrum Kultury do zorganizowania ogólnopolskich plenerów rzeźbiarskich w 1969 i 1979 roku.

Do Mielca przyjechali artyści z różnych części Polski. Ich dzieła trafiły do parków, na osiedla oraz w sąsiedztwo szkół i instytucji. Nie wszystkie przetrwały do dziś – część zniszczyła korozja, inne przeniesiono albo usunięto. Wiele nadal pozostaje jednak charakterystycznym elementem miejskiej przestrzeni.

 

 

Od informatyki do wielkich budów

W odcinku znalazła się także biografia Anny Aleksandry Butryn. Absolwentka Politechniki Warszawskiej pracowała najpierw w WSK PZL-Mielec, a później przez lata uczyła przedmiotów informatycznych w mieleckich liceach. Zajmowała się również organizacją kształcenia zawodowego, specjalistycznych kursów komputerowych oraz konkursów i festiwali nauki.

Drugą z przedstawionych postaci jest architekt Antoni Rogucki. Do Mielca przyjechał w 1939 roku w związku z budową Polskich Zakładów Lotniczych i kierował pracami przy hali montażowej samolotów. Po wojnie zarządzał przedsiębiorstwami realizującymi wielkie inwestycje przemysłowe, m.in. w Nowej Hucie oraz przy budowie rafinerii w Płocku i Gdańsku.

Przykop – wieś w zakolu Wisły

Przykop leży w północnej części gminy Padew Narodowa. Choć dziś liczy około 270 mieszkańców, jego dzieje sięgają średniowiecza, a najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z neolitu. Historia miejscowości prowadzi przez królewszczyzny, zabory, wojny, epidemie, powodzie i emigrację zarobkową.

W czasie II wojny światowej w okolicy działali partyzanci, a w lipcu 1944 roku na polach przy wsi przyjęto aliancki zrzut broni i wyposażenia wojskowego. W kolejnych dekadach Przykop zmieniał się wraz z rozwojem infrastruktury i lokalnych organizacji. W 2024 roku mieszkańcy sprzeciwili się planom budowy polderu zalewowego, a w maju 2026 roku zorganizowali Święto Rodzin integrujące miejscową społeczność.

Gdzie szukać pełnych tekstów?

To tylko część historii opisanych przez Józefa Witka. Wszystkie materiały publikowane w ramach cyklu zostaną zebrane w kolejnym tomie Encyklopedii miasta Mielca. Poszczególne hasła można również na bieżąco poznawać na stronie internetowej Encyklopedii. Pełny materiał można przeczytać w najnowszym numerze Tygodnika Regionalnego Korso. Cykl jest częścią projektu Bliska Kultura, na który AWR Korso otrzymało dofinansowanie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

Przeglądaj również naszą cyfrową bazę wiedzy na stronie encyklopedia.mielec.pl.

Udostępnij na:
Facebook
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ

Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM

e-mail
hasło

Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

Komentarze (0)
Wczytywanie komentarzy
logo