Cień
Włodzimierz Kłaczyński był cenionym literatem, a jego dorobek twórczy i zasługi dla mieleckiej kultury nie są kwestionowane nawet przez przeciwników upamiętnienia. Problemem pozostaje jednak druga, wcześniejsza część jego życiorysu. Pisarz przez lata był związany z Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą, zajmował wysokie stanowiska w jej strukturach, w tym związane z komunistyczną propagandą. Należał również do ORMO.
Zdaniem przeciwników powstania ławeczki ta część jego działalności kładzie się cieniem na całej postaci i nie powinna być pomijana przy podejmowaniu decyzji o publicznym upamiętnieniu.
Konfederacja zapowiada protest
Choć w dyskusji pojawiają się argumenty o konieczności oddzielenia literatury od polityki, a także o prawie do drugiej szansy i oceny człowieka przez pryzmat całego jego życia, działacze Konfederacji nie zamierzają rezygnować ze sprzeciwu.
Na sobotę, 21 listopada 2026 roku, na godzinę 13:45 zapowiedziano protest pod hasłem „Stop pomnikom działaczy PZPR i ORMO”. Wydarzenie ma odbyć się na skrzyżowaniu ulic Lenartowicza i Emilii Plater w Mielcu, nieopodal Pałacyku Oborskich.
To właśnie w parku przy Pałacyku Oborskich tego samego dnia, o godzinie 14:00, zaplanowano uroczyste odsłonięcie ławeczki poświęconej Włodzimierzowi Kłaczyńskiemu.
Gdzie przebiega granica?
Spór o upamiętnienie pisarza pokazuje znacznie szerszy problem dotyczący moralnej oceny osób, które tworzyły i działały w okresie PRL. Pojawia się pytanie, jak traktować literatów, którzy byli częścią komunistycznego reżimu, a jak tych, którzy nie zdecydowali się na współpracę z systemem - lub jawnie z nim walczyli - mimo że oznaczało to dla nich represje, kiepską pracę i utratę możliwości wydawania swoich dzieł. Po 89 życie biegło dalej i obie strony układały je już w innej rzeczywistości.
Czy dorobek artystyczny powinien być oceniany niezależnie od politycznej przeszłości autora? Gdzie przebiega granica między uznaniem zasług dla kultury a publicznym uhonorowaniem osoby mocno zaangażowanej w funkcjonowanie systemu komunistycznego?
To pytania, które w Mielcu ponownie stają się aktualne. Sprawa ławeczki Kłaczyńskiego pokazuje, że ocena dziedzictwa PRL, a także rozróżnienie między tymi, którzy współtworzyli ówczesny system, a tymi, którzy świadomie się mu sprzeciwiali i ponosili tego konsekwencje, nadal pozostaje przedmiotem społecznych sporów.
Komentarze (0)